De Drongengoedroute

28 december 2009 at 19:19

drongengoedhoeveVertrekpunt voor deze fietstocht over een afstand van 44 kilometer, welke meestal door de bossen is, is de Drongengoedhoeve. Wat ooit eens een ontginningshoeve van de paters van Drongen was, is nu een gezellige herberg geworden, van waaruit je je fietstocht of wandeling kan starten; ’s Zomers is er hier ook een landschapsinfocentrum, waar je meer te weten komt over het ontstaan van het landschap, het bos en de hoeve.

Eenmaal voorbij de voormalige abdijhoeve fiets je links over een grintpad door het imposante Drongengoedbos, wat ongeveer 370 hectare groot is en waarvan het hoogste punt 29 meter boven de zeespiegel ligt.

Onderweg passeer je aan je rechterzijde het tot 1993 voormalige reservevliegveld van de Navo, dat in de jaren 50 werd aangelegd en waarvoor heel wat bomen moesten wijken, want dit domein is ongeveer 200 hectare groot. De oorlogsvliegtuigen zijn inmiddels reeds lang verdwenen en hebben vandaag de dag plaats gemaakt voor de sportvliegtuigen.

De historische hoeve van Papinglo, een abdijhoeve daterende uit de 12de eeuw, was tot aan het einde van de 15de eeuw, een religieuze nederzetting met bijbehorende kapel en werd bewoond door diverse priesters, lekebroeders en zusters. Er was ook een kerkhof aanwezig waar de edellieden werden begraven. Later werd het domein omgevormd tot een pachthoeve en in 2007 werd ze opnieuw gerestaureerd.

Langs landelijke wegen gaat de tocht verder richting Kleit, een naam die verwijst naar de dikke kleilaag, welke in de bodem aanwezig is, en gebruikt werd in de plaatselijke steenbakkerijen; onderweg passeer je het Boombos, één van de hoogste punten in deze omgeving, dat zich uitermate leent tot zeer fraaie vergezichten.

Via de weg Adegem-Kruipuit kom je aan bij het Canadamuseum, dat werd opgericht als eerbetoon aan de vele Canadese soldaten die hier in Vlaanderen de dood vonden tijdens de Tweede Wereldoorlog. Wil je meer te weten komen over het museum, volg dan deze link naar de website: www.canadamuseum.be.

Nadat je de nodige tijd genomen hebt om het museum te bezoeken en nadien wat gegeten of gedronken hebt, zet je de fietstocht verder via Akker en Berlaars tot wanneer je de oever van het Schipdonkkanaal bereikt hebt. Gedurende een afstand van twee kilometer kan je genieten van dit kanaal dat indertijd gegraven werd als afleidingskanaal van de Leie.

Je verlaat het Schipdonkkanaal over de Veldekensbrug, richting Eeklo. In de Murkelstraat krijg je opeens gezelschap van het Leiken, dat nu nog enkel dienst doet voor de afwatering en van zodra je het brugje over het Leiken passeert, zet je koers richting de Hendrik Consciensestraat. Je bent nu heel dicht bij het centrum van Eeklo, dus voor wie wil kan zeker een ommetje maken en deze prachtige stad bezoeken, of genieten op een lekker terrasje in de buurt van de Grote Markt.

Ongeveer een kilometer verder fiets je dan door een toenmalig militair domein, gelegen aan de rand van de stad Eeklo en beter bekend als het Provinciaal Domein Het Leen, goed voor 225 hectare bosgebied. Dankzij het Oostvlaamse provinciebestuur werd er van dit domein een wandel- en recreatiedomein gemaakt, met in totaal 36 kilometer wandelwegen.

Neem ook hier weer gerust de tijd om even te stoppen en te genieten van de prachtige bomen en de meer dan 7000 planten of hou even halt bij de cafetaria, waar je terecht kan voor een drankje,een snack of een warme maaltijd.

Via de Rostyneweg bereik je het Schipdonkkanaal voor de tweede keer vandaag, je fietst ongeveer 2 kilometer langs de kanaaloever en verlaat deze aan de Stoktevijverbrug, waar je verder gaat richting Ronsele, een dorpje dat vanwege zijn strategische ligging aan het Schipdonkkanaal, het hard te verduren kreeg tijdens beide wereldoorlogen. Het fraaie Ronseleplein nodigt menig fietser uit om even een pauze te nemen.

Van hier ga je verder richting Zomergem en Ursel, waar je in de Keigatstraat boven op een heuvelkam fietst, waardoor je een mooi uitzicht hebt op deze prachtige omgeving, vooraleer een bosweg je naar het Keigatbos leidt.

Een prima herkenningspunt op deze route is een oud veldkruis omgeven door linden, en gelegen op een kruispunt in de Veldkruisstraat. Waarschijnlijk deed dit vroeger dienst als grenskruis tussen Ursel, Oostwinkel en Ronsele. Voor de toenmalige eenzame reizigers was dit ooit een herkenningspunt, nu canadees museum - adegemis het voor de fietsers een aangename plek om even te stoppen.

Kruis even verder de drukke Eekloseweg en fiets dan in een boogje om Ursel heen, tot wanneer je uiteindelijk in de bossen van Ganzekleiten bent aangekomen, waar je op een aardeweg geniet van de afdaling van de Cuesta van Oedelem-Zomergem. Op deze kleirug werd nauwelijks zand afgezet, terwijl de rest van de Vlaamse Vallei werd opgevuld. Het hoogste punt van deze cuesta ligt 29 meter boven de zeespiegel.

Het einde van deze fietstocht is in zicht, want nadat je eerst op de drukke Middelweg fietst, ga je verder in noordelijke richting naar het Drongengoedbos, het eindpunt dat trouwens ook het beginpunt van deze tocht is.

Deze route is bewegwijzerd met zeshoekige borden met het opschrift “Drongengoedroute”, en voor een natje en een droogje kan je stoppen bij het Canadamuseum, Het Leen of ook in het centrum van Eeklo, waar verschillende tavernes op en in de buurt van de markt je verwelkomen.

De Grensparkroute, op verkenning doorheen de Antwerpse Kempen

27 december 2009 at 23:33

grensparkDeze fietstocht over een afstand van 32 kilometer loopt grotendeels via geasfalteerde wegen, met hier en daar wat aardewegen langsheen je traject, maar geen nood, want ook deze zijn goed berijdbaar in normale omstandigheden. Deze route is bewegwijzerd met zeshoekige bordjes met rode letters “Grensparkroute” en er zijn tavernen en cafeetjes nabij de startplaats; maar ook in taverne Jagersrust in het Nederlandse Ossendrecht kan je je dorst lessen.

Vertrekpunt en meteen een eerste kennismaking met de Kalmthoutse Heide is gelegen aan de hoofdparking van het Natuureducatief Centrum de Vriente; dit is een initatiatief van de Vlaamse regering en biedt voor de bezoekers een kennismaking met de fauna en flora van het Grenspark De Zoom-Kalmthoutse Heide.

Je fietstrajcet brengt je meteen op weg naar de Withoefse Heide, dit is een beboste zone met toch hier en daar enkele stukken heide, welke enigszins afgescheiden zijn van de rest van het natuurgebied. Via de Guido Gezellelaan bereik je het station van Kalmthout-Heide,waar voor het station een monument staat ter nagedachtenis van de vele Canadese militairen, die hier sneuvelden tijdens de Tweede Wereldoorlog.

De tocht wordt verder gezet richting Putte (Kapellen), waarbij je in de zomer hier kan fietsen onder het dichte bladerdek van de hoge bomen die langsheen de Canadezenlaan. Op de grens tussen Vlaanderen en buurland Nederland fiets je in de richting van het Ravenhofkasteel. Dit kasteel, opgetrokken in de rococostijl heeft een verleden dat teruggaat tot in de 15de eeuw.

Net voor het kasteel, referentiepunt nummer drie, buigt je route rechts af, richting Moretusbos voor een tocht van ongeveer 10 kilometer op Nederlands grondgebied. Nadat je eerst de joodse begraafplaatsen, welke toebehoren aan de joodse gemeenschap in Anwterpen passeerde, fiets je later voorbij landgoed Bieduinen, een plaats waar ooit bijen werden gehouden.

Je bereikt aan het kruispunt met de Abdijlaan taverne Jagersrust, je vierde referentiepunt. Nadat je even gestopt bent om je dorst te lessen, volg je vervolgens het fietspad naar rechts, waar je na ongeveer één kilometer het landgoed Kortenhoeff aan je linkerzijde ziet. Hier op dit landgoed helpen de IJslandse pony’s nog steeds bij het onderhouden van de heide.

Onderweg naar Huijbergen passeer je voorbij het Wilhelmietenmuseum, dat volledig gewijd is aan het leven en werken van een kloosterorde die zich omstreeks 1278 hier vestigde. Even later kom je weer op Belgisch grondgebied van zodra je de weiden in de omgeving van Groenendries bereikt hebt.

heideReferentiepunt nummer 5 is het kruispunt met de Verbindingsstraat, waar je rechtsaf slaat op weg naar het Vlaams Natuurreservaat Kalmthoutse Heide. Hier kan je met wat geluk de gallowayrunderen en de schapen, die beide door hun begrazing de heidevegetatie in toom houden, zien. Op weg naar je laatste referentiepunt passeer je eerst nog door de Kastanjedreef die reeds meer dan 80 jaar beplant is met esdoorns en beukenbomen. Deze fraaie dreef is trouwens aangelegd op een dijk in het brongebied van de Zwarte Beek en de Zwanenloop.

Aan het einde van de Korte Heuvelstraat, referentiepunt nummer zes, brengt het fietspad je doorheen een stukje natte heide, gekenmerkt door een specifieke flora,want hier is de aanwezigheid van dopheide en veenbies alom vertegenwoordigt en in de zomer vind je hier trouwens ook nog bloeiende beenbreek, welke helgeel van kleur is en ook klokjesgentiaan, wat eerder een diepblauwe kleur heeft. De fauna op deze natte heide is minder specifiek waarbij het gentiaanblauwtje, een eerder zeldzame vlindersoort, kenmerkend is.

Het laatste stukje van je fietstocht ligt in het Kalmthouts Arboretum, dit is een 12 hectare groot park met een enorme variatie aan bomen, struiken en planten en eens je daar doorheen gefietst hebt, kom je weer aan bij het Natuureducatief Centrum de Vroente, dat zeker de moeite waard is om een bezoek te brengen.

Info betreffende de foto’s: © Copyright Toerisme Provincie Antwerpen en beide foto’s werden genomen door De Backer Mie

Met dank aan de dienst Toerisme Provincie Antwerpen

De Kapellekensbaan

25 december 2009 at 13:24

” Waar men ga langs Vlaamse wegen, oude hoeve, huis of tronk. Komt men U, Maria tegen, staat Uw beeltenis te pronk. Lacht ons toe uit lindegroen,bloemenkrans of blij festoen,moge ’t nimmer hier verand’ren,O gij Lieve Vrouw van Vlaanderen”.

Je kan er bijna niet naast kijken, want over gans Vlaanderen staan de kapelletjes  her en der verspreid langs de Vlaamse wegen, zijnde als een gemetseld kapelletje, of opgehangen in een boom of aan de huisgevel, of verwerkt in een nis van één van de hekstijlen, welke toegang verlenen tot de boerderij.

Nogal logisch dat er rond dit thema dan ook een fietstocht werd uitgewerkt, namelijk de Kapellekensbaan. Deze fietstocht loopt over een totale afstand van 82 kilometer en kan op 4 verschillende plaatsen gestart worden, in Wingene (knooppunt 25) , in Ruiselede (knooppunt 43) , in Lichtervelde (knooppunt 14)  en tot slot ook nog in Tielt (knooppunt 47).

Het traject kan je volgen aan de hand van de fietsknooppunten, waarbij je onderweg 4 variaties hebt om je route in te korten naar eigen believen. Verondel dat je wil starten in Lichtervelde, dan moet je de volgende knooppunten volgen: 15 – 16 – 18 – 55 – 54 – 53 – 24 – 46 – 47 – 52 – 51 – 50 – 48 – 49 – 43 – 44 – 38 – 45 – 42 – 41 – 34 – 25 – 22 – 20 – 21 – 13 – 14 – 15.

De mogelijke variaties op deze tocht zijn: afkorting via Pittem (24) naar 36 – 23 – 19 – 15 – 14 afkorting bij Tielt (47) naar 45 afkorting naar Tielt (45) naar 47 tracé naar Lichtervelde (25) naar 23 – 19 – 15.

Het complete overzicht van alle knooppunten is te vinden op de fietsnetwerkkaarten Brugse Ommeland Noord en Zuid, te koop bij de toerismekantoren en bij Westtoer, tegen de prijs van 6 € per stuk of 11 € voor beide kaarten.

De 8 verschillende kapelletjes die je op deze route tegenkomt zijn:

1) Vannestekapel in de Beukboomstraat te Pittem, nabij knooppunt 53: René Vanneste was elf jaar oud toen de Maagd Maria in 1908 aan hem verscheen, en de opdracht kreeg om op deze plek een kapel te bouwen. Pas in 1929 startte hij met de bouw van de kapel en heeft hij er zijn leven lang aan gewerkt. Vandaag de dag blijft deze torenkapel één van de meest verzorgde exemplaren van West-Vlaanderen.

2) Stocktkapel in de Oude Stationsstraat, voorbij knooppunt 47: Als we de glasramen van deze kapel aandachtig bekijken, zien we dat ze het verhaal vertellen van een Spaanse edelman die in de 16de eeuw samen met zijn gevolg in de stad Tielt aankomt. De stad wordt geteisterd door de pest op dat moment. De edelman belooft dat hij een mooie kapel zal bouwen op de plaats waar hij zijn mantel gooit.

3) Onze-Lieve-Vrouw-Kapel op de Markt van Ruiselede, nabij knooppunt 43:

Hier vertelt de legende het verhaal van 2 kloosterzusters die ’s nachts gewekt worden door een stem, die ze volgen en in hun kapel ontdekken ze dat het Onze Lieve Vrouw is, waarop ze haar onmiddellijk vereren.

Nadien volgen ze de gestalte, waarbij ze het traject van de vroegere ommegang afleggen en zeven maal halt houden om tot haar te bidden. De volgende morgen merken de twee zusters op dat het kleed van hun Onze Lieve Vrouw besmeurd is.

4) Onze-Lieve-Vrouw-Kapel in de Hoogweg te Wingene, tussen knooppunt 34 en 25: Deze kapel lag op de route die de arbeiders, welke in Noord-Frankrijk werkten,  passeerden op weg naar huis. Toen ze voor het Mariabeeld kwamen, begonnen ze te vloeken en te ketteren, waarop er een kroon boven Maria’s hoofd verscheen en de arbeiders terstond een pak rammel kregen.

5) Onze-Lieve-Vrouw-Kapel of de Koortskapel, gelegen in de Munkelostraat te Wingene, tussen knooppunt 22 en 20: Hier vertelt de legende het verhaal van een herder, die toen hij met zijn schapen in één van het Munkengoed belandde,  zijn herdersstok in een beukenboom stak en er een Onze-Lieve-Vrouwbeeldje ontdekte. Deze historie herhaalde zich de dag daarop, alsook de twee daaropvolgende dagen en meten was het kutskapelletje geboren.

6) Rochuskapel of Kapel De Brabandere, gelegen in de Ratelingestraat te Wingene, tussen knooppunt 25 en 23: Deze kapel neemt je mee naar het eindoffensief van 1918, waarbij de Duitsers zich terug trokken aan de Ringbeek, om daar de oprukkende Franse troepen onder vuur te nemen. Weduwe De Brabandere verschool zich tijdens de gevechten in een aardappelkelder, die ondanks de granatenregen niet eens geraakt werd. Uit dankbaarheid liet de weduwe deze kapel in 1919 optrekken, en nog niet zo lang geleden werd de kapel volledig gerenoveerd.

7) Bomkapelle gelegen in de Kapellestraat te Koolskamp, tussen knooppunt 23 en 19: Tijdens de geallieerde bombardementen van 1944, verzamelden 72 Koolskampenaren bij deze kapel om er al biddend, bescherming tegen de Duitse soldaten, af te zweren.

Twaalf bommenwerpers vlogen voorbij en één dropte een bom van 50 kilo op de grindweg, vlak voor de kapel. Miraculeus werd er niemand gewond en vandaag de dag is die bewuste bom nog steeds te bezichtigen in de kapel.

8.) Onze-Lieve-Vrouw-Kapel gelegen in de Veldekensstraat te Lichtervelde, nabij het traject tussen knooppunt 13 en 15: De legende leert ons dat Octavie Van Walleghem op haar 21ste serieus ziek werd, waarbij ze verlamd was aan beide benen. Terwijl ze naar Lourdes op bedevaart was, deden haar broers een noveen in het kapelletje van Wijnendaele en hun zus keerde gezond en wel terug van haar bedevaartsreis. Uit dankbaarheid liet de familie in 1895 een kapel bouwen.

De Boterlandroute, op verkenning doorheen de polders

23 december 2009 at 22:51

Op de Grote Markt van Diksmuide, het vertrekpunt voor deze 44 kilometer lange fietstocht, heb je alle ruimte om je rustig voor te bereiden op een fietstocht doorheen de polders. Je kan je wagen makkelijk parkeren op deze ruime marktplaats en merk je  de vele tavernes en restaurantjes op. Geniet voor je vertrek nog even van het Manneke uit de Mane, het symbool van de West-Vlaamse humor. Andere trekpleisters in de nabije omgeving zijn het stadhuis, de Sint-Nicolaaskerk en natuurlijk ook het Begijnhof en de Vismarkt.

Eénmaal gestart op je route kom je al vlug voorbij de Paxpoort, het Heldenhuldekruis en de nieuwe IJzertoren. Hier werd in het 22 verdiepingen tellend museum over oorlog, vrede en Vlaamse ontvoogding ondergebracht. Het opschrift ” nooit meer oorlog”, doet menig bezoekers stil worden en terugdenken aan die verschrikkelijke oorlogsjaren en de blijvende innerlijke littekens bij diegenen die deze gruwel hebben meegemaakt.

Nadat je hier met de nodige eerbied voor de vele slachtoffers wat vertoefd hebt, zet je je fietstocht verder naar de dorpskern van Sint-Jacobskapelle. Je zoekt  verderop de IJzer en die brengt je langsheen de IJzerdijk tot bij villa Marietta, waar ooit mevrouw Tack, de soldatenmoeder, woonde.

Het eerstvolgende herkenningspunt op je tocht is de Knokkebrug, welke zich bevindt bij de samenvloeiing van de IJzer en de Ieperlee. Ongeveer na 500 meter draai je rechtsaf, de oude Zeedijk op. Deze werd indertijd aangelegd na de overstromingen in de 11de eeuw.

Via Nieuwkapelle en Oudekapelle gaat het nu verder richting Lampernisse, een deelgemeente van de stad Diksmuide met ongeveer 200 inwoners en volgens metingen staat dit dorp bekend als de stilste gemeente van de Westhoek. Geniet hier van het vlakke landschap om je heen, waarbij je kilometers ver om je heen kan turen.

Van Lampernisse fiets je dan verder naar Zoutenaaie, een deelgemeente van de stad Veurne. Zoutenaaie heeft geen dorpskern en ook geen kerk, enkel nog een gedenkmuur ter ere van de Onze-Lieve-Vrouwekerk, die er ooit gestaan heeft;  en was lange tijd de kleinste gemeente van ons land, met zijn 39 inwoners. Hier vind je nog wel delen van de oude Zeedijk, wat bewijst dat het in de Middeleeuwen aan zee gelegen heeft.

Even nadat je de Bovenvliet kruiste, volg je dan die weg naar links, waar de oude Zeedijk over gaat in een fietspad naast de Oude A-Vaart, waardoor je uiteindelijk in de dorpskern van Pervijze aankomt. Neem hier ook even de tijd om de Sint-Niklaaskerk en de Sint-Katharinakerk te bezichtigen. Tevens is er hier ook nog een observatietoren uit de Eerste wereldoorlog, sinds 2002 beschermd als monument.

Van zodra je Pervijze achter je laat, kom je terecht op het traject van de vroegere spoorlijn tussen Diksmuide en Nieuwpoort, waar je na 2 kilometer fietsen in deze spoorbedding, rechtsaf moet op de Proostdijk voor ongeveer 2 kilometer. Even later rij je over een brug over de IJzer, je fiets verder in de buurt van de Vladslovaart, om nadien weer de IJzer op te zoeken.

Naarmate Diksmuide weer binnen bereik komt, passeer je de Dodengang, een complex van bewaarde loopgraven uit de Eerste Wereldoorlog. Dit complex is het laatste stuk van het Belgische front uit de Eerste Wereldoorlog, waarbij duizenden Belgische soldaten zijn omgekomen en waar het leed als het ware nog steeds voelbaar is.

De tocht gaat verder richting Westoria, bestaande uit gerestaureerde bloemmolens, die tot oktober 2003 een toeristische attractie en informatiecentrum was, maar vanwege financiële problemen opgedoekt werd. Uiteindelijk kom je weer aan bij je beginpunt, de Grote Markt van Diksmuide, waar je bij een lekker streekbiertje of streekgerecht nog uren kan navertellen over deze aangrijpende fietstocht doorheen een door de oorlogen getekend landschap.

Deze fietsroute is bewegwijzerd met zeshoekige borden met de tekst “Boterlandroute” en loopt zowel over asfalt- als betonwegen. Over het algemeen zijn het rustige, landelijke wegen zonder gevaarlijke kruispunten. Voor info kan je steeds terecht in het Toeristisch Infokantoor, gelegen op de Grote Markt van Diksmuide of neem een kijkje op de website:www.diksmuide.be

 

De Kuststreek

22 december 2009 at 16:04

Over een afstand van ongeveer 67 kilometer kan je genieten van een prachtig zandstrand van de verschillende badsteden. Maar tevens is onze Belgische kust nog steeds getuige van de gruwel van beide wereldoorlogen en dat kan je bezichtigen op het Provinciaal Domein Raversijde, in de onmiddelijke omgeving van Oostende.

De Belgische kust staat jaarlijks ook weer garant voor de vele duizenden toeristen uit binnen- en buitenland, die elk jaar opnieuw terugkeren om er samen met het gezin van een heerlijke vakantie te genieten. Wandelen, kuieren, zalig nietsdoen op het strand, lekker eten in één van de vele restaurantjes, winkelen, een museum bezoeken of gewoon relaxen in de duinen? Alles is mogelijk aan onze Belgische kust en vanaf nu, kom je er alles over te weten via deze link

http://www.langsvlaamsewegen.be/west-vlaanderen/de-kuststreek/